Nieuwjaarstoespraak - 8 januari 2012

                          

Afgelopen november tijdens de jaarvergadering  in Bilthoven was opnieuw de toekomst van de NPB aan de orde.

Tina Geels citeerde Kennedy:

We hebben mensen nodig die kunnen dromen van dingen die nog moeten komen.

Genoemd werden de kracht van samengestelde religieuze identiteit, het compas voor compassie, de plek van samenkomst als een pleisterplaats om bij aan te leggen.

Begrippen, waar iedereen zich in kon vinden.

 

Hoe is dat bij ons?

 

We proberen elkaar wakker te houden met dromen van dingen die nog moeten komen.

Het is erg geen toekomst te hebben. Nóg erger is het misschien, geen verleden te hebben.

Zoals Ivo verwoordde:

Wat wezenlijk is bij onze NPB is de manier waarop we met verschillen en veranderingen omgaan. In mijn ervaring bestaat er geen vereniging met zoveel verschil in geloofsopvattingen als de onze: juist, omdat we niet-dogmatisch zijn. Dat is onze zegen en niet onze vloek.

Gisteravond zag ik een staartje van Herman Finkers: God en Andries Knevel in de hemel in gesprek. Knevel:” Het strookt hier niet met de leer”. De Heer: “Dat klopt, daarom is het hier zo’n fijne sfeer”.

 

Hoe onze weg te gaan?

 

Wat je werkelijk ontroert laat zich niet in discussiepunten omzetten.

Belangrijk in elk geval is onze verbondenheid vanuit de gemeenschappelijke plek.

 

Een bijzondere ervaring afgelopen jaar was de BusDienst naar de tentoonstelling van Spencer “Tussen Hemel en Aarde” in de kunsthal in Rotterdam.

Toen de bus op de snelweg invoegde Jeroen aan het keyboard (op orgelstand-gelukkig bleek er later ook een pianoknop)  “Eens als de bazuinen klinken” in.

De verbouwereerde blik van de Barneveldse buschauffeur, verlicht door de net ontstoken 1e  adventskaars, zal ik nooit vergeten. Na afloop zij hij trots te zijn de primeur van de eerste BusDienst te hebben.

Het strookte met de leer en dan anders.

 

Uit Spencers werk sprak naast verwarring, elllende en pijn de troost van toewijding, van vrede, van een plek met geborgenheid.

Er was een ruimte ingericht met als titel “Liefde tussen mensen”.

De beschrijving :

 

In zijn schilderijen wil Spencer “nesten” creëren. Het heilige gevoel tref je niet alleen in de woning of het atelier aan, maar ook op plekken waar meerdere mensen samenwerken.

Hij houdt van bedrijvigheid en levendigheid waarin ieder mens een eigen plek heeft om op te gaan in zijn specifieke werk.

Hij maakt daarbij geen onderscheid tussen handwerk en denkwerk. Alles verenigd tot het grote geheel (mens, dier, natuur).

 

De kracht, die van een pleisterplaats uit kan gaan.

 

Wat kan onze wens zijn voor het nieuwe jaar?

 

Dat we recht doen aan onze boeiende diversiteit.

Dat we blijven ervaren en her-ijken.

 

Een praktisch en onmisbaar gegeven: het geheel moet worden bestuurd.

Voor de vacature van penningmeester stelde Henk Huisman zich verkiesbaar.

     Gert van Dalen heeft aangegeven zich over 2 jaar kandidaat te willen stellen voor het voorzitterschap. Met dit in het vooruitzicht wil ik me voor de komende 2 jaar herkiesbaar stellen.
Laat duidelijk zijn: ik geloof absoluut in ‘houdbaarheidsdata’ van bestuursleden.
Herman de Boer waarschuwde een tijdje geleden n.a.v. mijn voornemen het stokje over te dragen: “Denk erom, streng zijn”.
Gegeven de situatie mag twee jaar nog van Herman.
Uiteraard is het nog steeds mogelijk dat andere mensen zich kandidaat stellen en is de goedkeuring aan de leden tijdens de ALV van 8 maart.

 

Ons bestuur dank ik heel hartelijk voor de onvolprezen samenwerking.

      Laat de geborgenheid van onze gezamenlijke pleisterplaats recht doen aan ieders specifieke verlangen.

      Dat we genieten van elkaars gezamenlijke zoektocht.
Dat we de ervaring mogen delen, dat elke keuze voor vreugde vreugde teweeg brengt.

      Mooier dan Václav Havel in zijn bekende uitspraak kan ik het niet zeggen:

Hoop is niet hetzelfde als optimisme.

Evenmin de overtuiging dat iets goed zal aflopen.
Wel de zekerheid dat iets zinvol is

ongeacht de afloop, het resultaat.

 

 

Namens het bestuur wens ik een ieder van ons voor de persoonlijke zoektocht dat we keuzes voor een zinvolle levensweg kunnen maken.

 

Dat onze pleisterplaats daarbij tot steun en vreugde mag zijn.

 

Dank jullie wel.

 

Wilna.